Ron is Au Pair in Amerika

Het is ondertussen alweer bijna 11 maanden geleden dat ik Nederland verliet om een Au Pair avontuur tegemoet te gaan in de staat North Carolina. In de miljoenenstad Charlotte koos de Familie Miranda mij uit al de au pairs die ze konden kiezen. Alleen dat al gaf je het gevoel dat je speciaal was. De familie bestond als Carrie, Darrin en de eeneiige tweeling Victoria en Macy. Het feit dat ik als man zijnde twee meiden van 14 maanden ging vermaken is toch wel uniek.

De familie gaf me de geledenheid om met de eerste au pair samen te werken zodat ik alles te weten zou komen in de stad, over de meiden en de familie. Dit zal ik ze altijd dankbaar zijn, door de andere au pair ontmoete ik veel andere au pairs en had dus meteen vrienden om mee om te gaan. Heimwee had ik geen tijd voor want de familie hield me iedere keer bezig en namen me overal mee naartoe en zorgde er zelfs voor dat ik ingeschreven werd bij een voetbalclub. Hierdoor alleen al heb ik heel veel amerikaanse vrienden ontmoet.

Ze geven je zoveel liefde en willen ook echt dat je deel van de familie word. Je bouwt echt een hele hechte band met ze op aangezien je toch een jaar lang met ze in een huis woont. Dan praat ik nog niet eens over de meiden, die geven je zoveel liefde en maken iedere dag weer speciaal!

De ervaring met Amerikaanse mensen is echt super, ze willen alles weten over Nederland, praten over van Nistelrooy, klompen, tulpen en het feit dat het zo 'speciaal' is dat softdrugs legaal is. Ze hebben me zelfs meegenomen naar Washington Dc en me daar alles laten zien.

In de afgelopen 11 maanden is er toch drie keer bezoek vanuit Nederland en iedere keer stond de familie erop dat ze in het huis verbleven en verboden me om een hotel te zoeken voor ze. Nu het jaar bijna over is kijk ik er ook wel weer naar uit om naar Nederland te gaan. Heerlijke nuchterheid, sarcastische grappen en een lekker stuk kaas of frietje mis je toch ook wel in een jaar Amerika maar wat zal ik de familie toch missen!!

Al met al ben ik de familie echt dankbaar voor alles wat ze voor me gedaan hebben en al de moeite die ze doen om het een super jaar te maken! Ik heb er een tweede familie bij gekregen en weet zeker dat ik ze weer zal zien in de toekomst!!

3 reacties | reageer

Yvette vertelt graag over haar Au Pair tijd in Engeland!

Yvette ging met het Au Pair Programma van Travel Active voor vijf maanden naar Engeland. Lees hier hoe zij dit ervaren heeft:

Mijn au pair tijd in Engeland

Tijdens de vijf maanden dat ik au pair was in Engeland, heb ik ontzettend veel geleerd. Ten eerste over mezelf, maar ook organisatorische en pedagogische vaardigheden. Mijn verwachtingen van het au pair zijn waren heel anders, maar dit kwam doordat ik samenwerkte met een nanny. Ik verwachtte dat ik allerlei dingen met de kinderen zou gaan ondernemen, maar omdat de nanny ook een groot deel van de zorg op zich nam, was dat eigenlijk niet het geval. Ik begon als au pair in Stoke Poges, een klein dorpje dichtbij Windsor en Eton en dus ook dichtbij London. Ik zorgde voor 4 jongetjes, de jongste 2,5 jaar oud, dan 4 jaar en een tweeling van 6 jaar oud. Niet niks, maar samen met Maxine de nanny best goed te doen. Van haar heb ik ontzettend veel kunnen leren en we konden goed met elkaar overweg, dus dat was erg fijn.

Natuurlijk was het behoorlijk wennen, jongens opvoeden is iets speciaals. Zeker als je er vier bij elkaar hebt die qua leeftijd ook nog erg dicht bij elkaar zitten. In het begin was het vooral lastig met de jongste, die het erg moeilijk had met mij als nieuw gezicht. Uiteindelijk draaide hij helemaal bij en was het vooral erg gezellig. Hij was, opgroeiend met drie oudere broers, behoorlijk ver vooruit voor zijn leeftijd, dus dat was erg leuk en handig, omdat hij altijd goed kon uitleggen wat hij wilde of niet wilde. De andere drie waren natuurlijk overdag op school, maar 's middags lette ik ook op hen als Maxine ging koken. Dat hoefde ik dus niet te doen, ik hoefde alleen te strijken, de kinderkamers op te ruimen en de keuken opruimen na het ontbijt. En af en toe even stofzuigen als er hoge nood was. Die nood kwam al in het eerste weekend dat ik er was. Ik wist van tevoren dat wij zouden gaan verhuizen tijdens mijn periode daar. En dat betekent bezichtigingen van potentiële kopers. Het huis moest helemaal netjes zijn een paar weekenden, maar gelukkig werd het huis ondanks de krediet crisis snel verkocht en was die zorg verdwenen.

In mijn vrije tijd wilde ik eigenlijk een Engelse cursus doen. Helaas was er in de buurt nergens een cursus op mijn niveau, dus dat schoof ik toen vooruit naar Newcastle, waar wij naartoe zouden verhuizen. Via mijn hostmum had ik een au pair in de buurt leren kennen, en met haar en andere au pairs die bij haar in het dorp woonden, hebben we vaak leuke dingen gedaan. We zijn samen naar Oxford geweest, naar de bioscoop, samen koken, uit eten, koffie drinken doordeweeks etc. Dat was erg fijn, want je moet wel echt iets voor jezelf hebben. Anders zie je alleen maar het huis en de kinderen en dat is niet goed. En omdat ik een paar scholen had geprobeerd, had ik daar ook een andere au pair uit de buurt leren kennen en met haar heb ik ook een aantal keer afgesproken en zijn we twee keer naar een musical in London geweest. Dat was echt geweldig en als je er voor langere tijd bent en goed op internet kijkt is het ook mogelijk een beetje betaalbare kaartjes te krijgen. Zeker de moeite waard geweest! Ik ben wel een stuk of tien keer naar London geweest in die periode. Ik kon namelijk gemakkelijk een kwartiertje fietsen naar het dichtstbijzijnde station en vanaf daar was ik in 20 minuten in hartje London. Echt fantastisch!

Halverwege ben ik een weekje naar huis geweest terwijl de familie op vakantie was. Dat was erg fijn en gaf me ook weer nieuwe energie. Die energie had ik ook nodig, want meteen nadat ik terugkwam, gingen we verhuizen, ‘up North'. Het was een behoorlijke tocht, maar uiteindelijk waren we er, in Aydon, Northumberland. Nou, dat was toch wel even schrikken. Waar ik in Stoke Poges dacht afgelegen te wonen, was dit nog wel tien keer zo afgelegen. Maar, ik wilde niet meteen oordelen, het uitzicht (vooral schapen en heuvels) was prachtig. En Newcastle was niet al te ver weg, Edinburgh en York waren goed te bereiken vanaf daar. Helaas viel het toch wel erg tegen. Ik kon opeens niets meer zelf doen. De vrienden die ik had om dingen mee te ondernemen waren er niet meer en het dichtstbijzijnde station was 4 mijl bergaf. Dus ook weer 4 mijl bergop als je terugkwam. Een bus kwam er niet, die kwam ook pas 4 mijl verderop. Ook hier wilde een taalcursus op niveau niet lukken en daar baalde ik erg van. Mijn familie heeft mij wel geholpen aan wat contacten en met hen heb ik toch nog af en toe wat kunnen ondernemen, maar veel was het niet. We zaten allemaal in hetzelfde schuitje, een auto hadden we niet en taxi's elke keer was gewoon te duur. Ik had mijn rijbewijs wel, maar omdat ze in Groot Brittannië een ander systeem hebben, moest ik verzekerd worden om hier auto te kunnen rijden. En met mijn leeftijd en rijervaring was dat een behoorlijke smak geld. Zeker als ik de auto alleen maar 's avonds en in het weekend kon gebruiken. Dat was dus ook wel erg jammer. Toen heb ik maar besloten me in te schrijven bij het Leisure center, waar ik drie dagen in de week een lift naartoe kon krijgen als de jongste naar school ging. Dit heeft mij in elk geval weer wat positieve energie gegeven, omdat ik eindelijk weer iets voor mezelf had. Maar het was helaas niet genoeg, ik voelde me nog steeds ongelukkig. Daarom had ik besloten een paar weken eerder naar huis te gaan. Ik ben daar uiteindelijk nog twee maanden geweest en toen was het ook mooi geweest.

Ik kreeg dus niet het einde waar ik op hoopte, maar ik moest op dat moment voor mezelf kiezen. Hoe goed ze me ook probeerden te helpen, het was niet de plek voor mij. Gelukkig heeft dit niet ervoor gezorgd dat ik nu terugkijk op een vervelende periode als au pair zijnde. Juist niet. Ik heb een ontzettend leuke tijd gehad in het zuiden en ook in het noorden heb ik heus wel dingen kunnen doen die ik leuk vond. Ik heb veel van Engeland (zelfs Schotland) gezien en samen met vier fantastische jongens maakt dat mijn periode zo bijzonder.

0 reacties | reageer

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Roy

0 reacties | reageer